नेपालमा विद्यार्थी संगठनमाथि प्रतिबन्ध: बालेन शाहको साहसी निर्णय | १० वटा यथार्थ उदाहरण
Gen Z ले मागेको परिवर्तन अब सम्भव छ? १० वटा वास्तविक उदाहरणसहित पूर्ण विश्लेषण
प्रकाशित मिति: २०८२ चैत | लेखक: विशाल पुरकुटी
साथीहरू, कल्पना गर्नुहोस् – तपाईं विश्वविद्यालयमा पढिरहनुभएको छ। परीक्षा ढिलो भइरहेको छ, क्याम्पसमा भ्रष्टाचार छ, केही विद्यार्थीमाथि हिंसा भएको छ, देशमा ठूलो घोटाला भइरहेको छ। तर तपाईंको विद्यार्थी संघ? उनीहरू चुप लागेर बसेका छन्।
अर्को दृश्य – जब उनीहरूको पार्टीका नेता वा सरकारमाथि आलोचना हुन्छ, तब उही संघहरू सडकमा उत्रिन्छन्, बन्द गराउँछन्, तालाबन्दी गर्छन् र कहिलेकाहीँ हिंसा पनि।
यो कुनै काल्पनिक कुरा होइन। यो नेपालको वास्तविकता हो।
बालेन शाह सरकारको साहसी कदम – १०० बुँदे शासकीय सुधार योजना
२०८२ चैतमा प्रधानमन्त्री बालेन शाहको सरकारले पहिलो क्याबिनेट बैठकमै ठूलो निर्णय गर्यो। स्कूल र विश्वविद्यालयबाट सबै पार्टी सम्बद्ध विद्यार्थी संघहरू (NSU, ANNFSU लगायत) को संरचना पूरै हटाउने घोषणा भयो।
- ६० दिनभित्र: दलीय विद्यार्थी संगठनका कार्यालय, संरचना र गतिविधि शैक्षिक संस्थाबाट हटाउनु पर्ने।
- ९० दिनभित्र: निष्पक्ष विद्यार्थी परिषद् वा “Voice of Students” जस्ता गैर-राजनीतिक संयन्त्र बनाउने।
सरकारको मुख्य उद्देश्य: शिक्षालाई राजनीतिक हस्तक्षेपबाट मुक्त गर्नु, शैक्षिक गुणस्तर सुधार्नु र बन्द-तालाबन्दीबाट विद्यार्थीको भविष्य बचाउनु। Gen Z आन्दोलनले उठाएको “पार्टी राजनीति होइन, पढाइ चाहिन्छ” को मागलाई बालेन शाहले सम्बोधन गरेका छन्।
विद्यार्थी संघहरूको प्रतिक्रिया
NSU ले तुरुन्तै चेतावनी दियो:
“यो आगोमा हात हाल्नु जस्तै हो, जलेर खरानी हुनेछन्।”
उनीहरूले यो निर्णयलाई “आइडियोलोजीमाथि प्रतिबन्ध” र “लोकतन्त्रमाथि आक्रमण” भनेका छन्।
१० वटा यथार्थ उदाहरण: विद्यार्थी संघहरूको दोहोरो चरित्र
१. २०२५ को Gen Z आन्दोलन
देशभरि ७० भन्दा बढी युवाको ज्यान गएको आन्दोलनमा NSU र ANNFSU सुरुमा चुप बसे। ANNFSU ले Gen Z नेताविरुद्ध उजुरी दर्ता नै गर्यो। तर बालेन शाहले संघ हटाउने घोषणा गरेपछि मात्र उनीहरू आन्दोलित भए।
२. त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा भ्रष्टाचार र नियुक्ति
TU मा उपकुलपति, रेक्टर, डिन नियुक्तिमा पार्टी लबिङ र भ्रष्टाचार हुन्छ। NSU ले आफ्नो पार्टीको उम्मेदवार रोक्न खोज्दा तालाबन्दी गर्छ, तर विद्यार्थीको पढाइ बिग्रँदा चुप लाग्छ।
३. क्याम्पस सुधार र पूर्वाधारमा मौनता
पुस्तकालय, होस्टेल, प्रयोगशाला जस्ता मुद्दामा NSU र ANNFSU कहिल्यै सँगै लड्दैनन्।
४. सहकारी घोटाला र देशव्यापी भ्रष्टाचार
ठूला घोटालामा आफ्नो पार्टी सत्तामा भए मौन, अरूको भए विरोध। Gen Z आन्दोलनलाई समर्थन गरेनन्।
५. क्याम्पसमा हिंसा र चुनावी झगडा
पाटन, त्रिचन्द्र क्याम्पसमा NSU र ANNFSU बीच बारम्बार झडप। हिंसा गरेर FSU पद कब्जा गर्छन् तर विद्यार्थी मुद्दामा एकजुट हुँदैनन्।
६. Gen Z आन्दोलनमा सरकारको दमन
७०+ युवा मारिँदा सत्तारूढ पार्टीका विद्यार्थी संघले विरोध गरेनन्।
७. परीक्षा ढिलो र शैक्षिक अवरोध
राजनीतिक बन्द र तालाबन्दीका कारण विद्यार्थी वर्षौं ढिलो स्नातक हुन्छन्। यी अवरोध उनीहरू आफैंले सिर्जना गर्छन्।
८. उपकुलपति पदमा पार्टी हस्तक्षेप
मेरिट होइन, पार्टी वफादारीले पद पाइन्छ।
९. ब्रेन ड्रेन र युवा निराशा
हजारौं युवा विदेश गइरहेका छन् तर पार्टी विद्यार्थी संघहरू मौन छन्।
१०. बालेन शाहको २०८२ सुधार योजना
निष्पक्ष विद्यार्थी परिषद् बनाउने घोषणाप्रति NSU ले “लोकतन्त्रमाथि आक्रमण” भनेको छ।
निष्कर्ष: अब परिवर्तनको समय हो
इतिहासमा यी संघहरूले योगदान दिएका थिए, तर आज उनीहरू पार्टीका पुतला बनेका छन्। यदि उनीहरू विद्यार्थीको लागि होइनन् भने क्याम्पसमा किन राख्ने?
अब विद्यार्थीहरूले आफ्नै स्वतन्त्र, निष्पक्ष विद्यार्थी परिषद् बनाउनुपर्छ – जसले पढाइ, गुणस्तर र अधिकारको लागि मात्र लड्छ, पार्टीको झण्डा बोक्दैन।
तपाईंको विचार के छ?
तपाईंको क्याम्पसमा यस्तै भइरहेको छ? बालेन शाहको यो निर्णयलाई तपाईं कसरी हेर्नुहुन्छ? कमेन्टमा लेख्नुहोस्।
जय विद्यार्थी! जय नेपाल!
0 Comments