नारायणहिटी दरबार हत्याकाण्ड: २०५८ जेठ १९ को रहस्य जुन आजसम्म समाधान भएन

२०५८ साल जेठ १९ गते नेपालको इतिहासकै सबैभन्दा रहस्यमय र दुखद घटना घट्यो—नारायणहिटी दरबार हत्याकाण्ड।
यस घटनामा राजा वीरेन्द्र, रानी ऐश्वर्य, युवराज दीपेन्द्र लगायत १० जना राजपरिवारका सदस्यको मृत्यु भयो।

आज यो घटनालाई २४ वर्ष भइसकेको छ। यदि त्यो हत्याकाण्ड नभएको भए, आज राजा वीरेन्द्र लगभग ८० वर्षका र दीपेन्द्र ५४ वर्षका हुने थिए। सम्भवतः नेपालमा अझै पनि राजतन्त्र कायम नै हुने थियो।

तर त्यो दुर्भाग्यपूर्ण रातले नेपालको इतिहास नै बदलिदियो।

सरकारी प्रतिवेदन अनुसार, युवराज दीपेन्द्रले परिवारसँगको विवादका कारण नशाको प्रभावमा राजपरिवारका सदस्यहरूलाई गोली हानेर हत्या गरेका थिए र अन्त्यमा आफैँले आत्महत्या गरेका थिए।

तर आजसम्म पनि धेरै नेपालीहरूले यो निष्कर्षलाई पूर्ण रूपमा विश्वास गर्न सकेका छैनन्। किनभने छानबिन प्रक्रिया, प्रमाणको अभाव, र अनेकौं अनुत्तरित प्रश्नहरूले यो घटना अझै रहस्यमय बनाएको छ। यस लेखमा हामी दरबार हत्याकाण्डको टाइमलाइन, छानबिनका कमजोरीहरू, र उठेका विभिन्न प्रश्नहरूको बारेमा चर्चा गर्नेछौं।

दरबार हत्याकाण्डको टाइमलाइन (२०५८ जेठ १९)

नारायणहिटी दरबारमा लामो समयदेखि एउटा परम्परा थियो।
हरेक महिनाको तेस्रो वा अन्तिम शुक्रबार राजपरिवारको “फ्यामिली गेट टुगेदर” हुने गर्थ्यो। २०५८ साल जेठ १९ गते पनि त्यस्तै निजी पारिवारिक भोज आयोजना गरिएको थियो। यो कार्यक्रम नारायणहिटी दरबारभित्र रहेको त्रिभुवन सदनको बिलियर्ड हलमा भइरहेको थियो। त्यहाँ उपस्थित प्रमुख सदस्यहरू थिए:

राजा वीरेन्द्र
रानी ऐश्वर्य
युवराज दीपेन्द्र
राजकुमार निराजन
राजकुमारी श्रुति
रानी कोमल
राजकुमार पारस
कुमार गोरख शम्शेर
डा. राजीव शाही
केतकी चेस्टर
प्रेक्षा शाह
अन्य केही नजिकका सदस्यहरू

कुल १८–२० जना सहभागी भएको अनुमान गरिएको छ, तर आजसम्म आधिकारिक सूची सार्वजनिक भएको छैन।

साँझ ७:३० बजे – दीपेन्द्र बिलियर्ड खेल्दै

साँझ करिब ७:३० बजे युवराज दीपेन्द्र बिलियर्ड हलमा एक्लै बिलियर्ड खेलिरहेका थिए। त्यस समयमा उनले फेमस ग्राउस व्हिस्कीको एक–दुई पेग पिएका थिए। उनले आफ्नो सहायक गजेन्द्र बोहरालाई विशेष चुरोट ल्याउन आदेश दिए। बताइए अनुसार, त्यो चुरोटमा चरेस र अर्को कालो पदार्थ मिसाइएको थियो।

दीपेन्द्रको अवस्था बिग्रिएको

राजा वीरेन्द्र भोजमा आउनुभन्दा केही समयअघि दीपेन्द्र लडखडाइरहेको अवस्थामा देखिएका थिए। त्यसपछि

राजकुमार निराजन
राजकुमार पारस
कुमार गोरख शम्शेर
डा. राजीव शाही

ले उनलाई उनकै सुत्ने कोठामा लगेर सुताएका थिए।

देवयानी रानासँग फोन वार्ता

साँझ ८:१२ बजे दीपेन्द्रले देवयानी रानासँग १ मिनेट १४ सेकेन्ड फोनमा कुरा गरे। त्यसपछि ८:३९ बजे पुनः ४२ सेकेन्ड कुरा भयो। केही समयपछि देवयानीले नै दीपेन्द्रलाई फोन गरिन् र ४ मिनेट १४ सेकेन्ड कुरा भयो। देवयानीले फोनमा दीपेन्द्रको बोली असामान्य लागेको भन्दै उनका सहायकलाई फोन गरेर ध्यान दिन अनुरोध गरेकी थिइन्।

गोलीबारीको सुरुवात

फोन वार्तापछि दीपेन्द्र सैनिक पोशाक लगाएर हतियारसहित आफ्नो कोठाबाट बाहिर निस्किए। उनसँग रहेका हतियारहरू:

MP5K Submachine Gun
Colt M16 Rifle
Glock 9mm Pistol

पहिले उनले बिलियर्ड हलको छत र भित्तामा गोली चलाए।

त्यसपछि उनले राजा वीरेन्द्रमाथि गोली प्रहार गरे।

अन्धाधुन्ध गोलीबारी

त्यसपछि घटनाक्रम अत्यन्तै तीव्र भयो। दीपेन्द्रले:

बिलियर्ड हलबाट बाहिर गए
फेरि M16 राइफल लिएर भित्र आए
पुनः राजपरिवारका सदस्यहरूलाई निशाना बनाए

तेस्रो पटक भित्र आउँदा उनले राजकुमारी श्रुति सहित अन्य सदस्यहरूलाई अन्धाधुन्ध गोली चलाए।

निराजन र रानी ऐश्वर्यको प्रतिक्रिया

राजकुमार निराजन र रानी ऐश्वर्यले दीपेन्द्रलाई रोक्न प्रयास गरेका थिए। बिलियर्ड हलबाट बाहिर निस्केर बुद्ध मूर्तिको नजिक गोलीबारी भयो।

निराजन अचेत अवस्थामा लडेको भेटिए
रानी ऐश्वर्यलाई सिँढीको सातौँ खुड्किलामा गोली लागेको अवस्थामा भेटियो

उद्धार प्रयास

गोलीको आवाज सुनेपछि ADC र सुरक्षाकर्मीहरू ढोका फोडेर बिलियर्ड हलमा प्रवेश गरे। त्यसपछि घाइतेहरूलाई वीरेन्द्र सैनिक अस्पताल लगियो।

दीपेन्द्रको अवस्था

घटनापछि दीपेन्द्र त्रिभुवन सदन अगाडिको बगैंचामा लडिरहेको अवस्थामा भेटिए। उनको नजिकै Glock पेस्तोल र कारतूस पोखरीमा भेटियो। सरकारी प्रतिवेदन अनुसार, दीपेन्द्रले सबै हत्या गरेपछि आत्महत्या गरेका थिए।

हत्याकाण्डको परिणाम

यस घटनामा मृत्यु हुनेहरू:

राजा वीरेन्द्र
रानी ऐश्वर्य
राजकुमार निराजन
राजकुमारी श्रुति
अन्य राजपरिवारका सदस्यहरू

कुल १० जनाको मृत्यु भएको पुष्टि भयो।

छानबिन समितिको गठन

यो घटनाको अनुसन्धानका लागि दुई सदस्यीय छानबिन समिति गठन गरिएको थियो। समितिका सदस्य:

केशवप्रसाद उपाध्याय (प्रधानन्यायाधीश)
तारानाथ रानाभाट (सभामुख)

यो समितिले २२० पृष्ठको प्रतिवेदन तयार गरेर युवराज दीपेन्द्रलाई मुख्य दोषी ठहर गरेको थियो।

किन अझै पनि उठ्छन् प्रश्न?

धेरै नेपालीहरू अझै पनि यो निष्कर्षमा विश्वास गर्न सक्दैनन्। किनभने छानबिनमा केही गम्भीर प्रश्नहरू उठ्छन्:

१. पोस्टमार्टम नै गरिएन

हत्याकाण्डमा मृत्यु भएका कसैको पनि पोस्टमार्टम गरिएन। पोस्टमार्टमले

मृत्युको कारण
गोलीको दिशा
घटनाको वास्तविकता

स्पष्ट गर्न सक्थ्यो।

२. फरेन्सिक अनुसन्धानको अभाव

यस्तो ठूलो हत्याकाण्डमा पनि:

बलिस्टिक परीक्षण भएन
फरेन्सिक अनुसन्धान भएन
अन्तर्राष्ट्रिय विशेषज्ञ बोलाइएन

३. आत्महत्याको कोण

दीपेन्द्र दाहिने हात चलाउने व्यक्ति थिए। तर गोली देब्रे कन्चटमा लागेको भनिएको थियो, जुन आत्महत्याको सामान्य कोणसँग मेल खाँदैन।

४. CCTV नभएको प्रश्न

त्यो समयमा नारायणहिटी दरबार जस्तो संवेदनशील स्थानमा पनि CCTV नभएको तथ्यले धेरै प्रश्न उठाउँछ। यदि CCTV भएको भए:

घटनाको स्पष्ट भिडियो प्रमाण
वास्तविक अपराधी
घटनाको टाइमलाइन

सबै स्पष्ट हुन सक्थ्यो।

त्रिभुवन सदन किन भत्काइयो?

हत्याकाण्ड भएको त्रिभुवन सदन पछि भत्काइएको थियो। यो घटना राजा ज्ञानेन्द्रको शासनकालमा भएको थियो। किन भत्काइयो भन्ने स्पष्ट कारण आजसम्म सार्वजनिक गरिएको छैन।